تبلیغات
برای ورود به سایت به ادرس Rezvan-Reza.ir بروید. - مطالب اسفند 1392

حدیث روز: اجر تسبیحات فاطمه زهرا (س)

شنبه 24 اسفند 1392 03:34 بعد از ظهرنویسنده : محمد حسین ...

 
امام صادق سلام الله علیه :

مَن سَبَّحَ تَسبیحَ فاطِمَةَ الزَّهراءِ علیهاالسلام قَبلَ أن یَثنِیَ‏ رِجلَیهِ مِن صَلاةِ الفَریضَةِ غَفَرَ اللّهُ لَهُ.
هر كس پس از نماز واجب، پیش از آن كه پاهایش را از حالت نماز خارج سازد، تسبیحات فاطمه زهرا سلام الله علیها را بگوید، خداوندْ او را مى‏آمرزد.
کافی: ج 3 ، ص 342 / نهج الذكر: ج‏2، ص89

مرگ محبان شهادت است

عَنْ فَاطِمَةُ بِنْتَ مذوسَى بْن ر جَعْفَر (ع)... عَنْ فَاطِمَةَ بِنْت ِرَسُول ِاللّهِ صَلَّى اللّه عَلَیه ِوَ آلِهِ وِ سَلَّمَ ، قالَتْ (سلام الله علیها): قَالَ رَسُولُ اللّه ِصَلَّى اللّه ِعَلَیه ِوَ آلِه ِوَ سَلَّمَ : «ألا مَنْ ماتَ عَلى حُبِّ آل ِمُحَمَّد ماتَ شَهِیداً.

فاطمه معصومه(س)، از دختر امام صادق (ع) روایتى نقل می‌کند که سلسله سندش به حضرت فاطمه زهرا (س) مى‌رسد که آن حضرت مى‌فرماید: حضرت رسول اکرم (ص) فرمود: «آگاه باشید! هرکس با محبّت آل محمّد ازدنیا برود شهید از دنیا رفته است.»

عوالم العلوم، ج ٢١، ص ٣٥٣



برچسب ها: ثواب تسبیحات حضرت فاطمه ، ثواب تسبیحات حضرت فاطمه(س) ، اجر تسبیحات حضرت فاطمه(س) ،
دنبالک ها: گردآوری: پایگاه حدیث نت ، صفحه اصلی ،
آخرین ویرایش: شنبه 24 اسفند 1392 03:36 بعد از ظهر

 

حدیث رضوی: بی اعتنایی به دارایی مردم

جمعه 23 اسفند 1392 02:26 بعد از ظهرنویسنده : محمد حسین ...

 
امام رضا علیه السلام میفرمایند : بی اعتنایی به دارایی مردم ، بهتر از بذل و بخشش است.
برچسب ها: حدیث رضوی ، حدیث از امام رضا(ع) ، حدیث امام رضا (ع) ، بی اعتنایی به دارایی مردم ، حدیث بی اعتنایی به دارایی مردم ،
دنبالک ها: صفحه اصلی ،
آخرین ویرایش: جمعه 23 اسفند 1392 02:40 بعد از ظهر

 

آمدن حضرت امام زین العابدین (ع) به زیارت حضرت امیرالمؤمنین (ع)

پنجشنبه 22 اسفند 1392 08:07 بعد از ظهرنویسنده : محمد حسین ...

 
    سیّد عبد الكریم بن طاووس در كتاب«فرحة الغرّى»روایت كرده:حضرت زین العابدین علیه السّلام به‏ شهر كوفه آمد،و وارد مسجد كوفه شد،ابو حمزه ثمالى كه از زاهدان اهل كوفه و از بزرگان آن منطقه بود،در مسجد حضور داشت،امام سجّاد علیه السّلام دو ركعت نماز بجا اورد،ابو حمزه گفت:لهجه‏اى پاكیزه‏تر از لهجه او نشنیدم،نزدیك‏ او رفتم تا بشنوم چه مى‏گوید:شنیدم مى‏گوید:
إِلَهِی إِنْ كُنْتُ‏ قَدْ عَصَیْتُكَ فَإِنِّی قَدْ أَطَعْتُكَ فِی أَحَبِّ الْأَشْیَاءِ إِلَیْكَ
معبود من اگر تو را نافرمانى كرده‏ام‏ در عوض تو را در محبوبترین چیزها به پیشگاهت اطاعت كرده‏ام.
و این دعایى است معروف. مؤلف ( شیخ عباس قمى) گوید:ذكر این دعا پس از این در اعمال مسجد كوفه بیاید،و نز ذكر این مطلب هم بیاید كه ابو حمزه گفت:آن‏ بزرگوار كنار ستون هفتم آمد،و نعلین خود را از پا درآورد و ایستاد،و دستها را تا برابر گوش برداشت و تكبیر گفت: كه تمام موهاى بدنم از ترس آن راست شد،پس چهار ركعت نماز خواند،و ركوع و سجودش را نیكو انجام داد، آنگاه این دعا را خواند:الهى ان كنت قد عصیتك...تا آخر دعا.موافق روایت چند سطر قبل ابو حمزه گفت:آن‏ بزرگوار پس از دو ركعت نماز و دعا از جاى برخاست و بیرون رفت،من تا مناخ كوفه:مكانى كه شتران را در آنجا مى‏خواباندند دنبال آن حضرت رفتم،در آنجا غلام سیاهى دیدم كه شتر گزیده و ناقه‏اى با اوست،به او گفتم‏ اى سیاه این مرد كیست؟گفت:از سیما و شمایلش او را نشناختى؟!او على بن الحسین علیهما السّلام است.ابو حمزه گفت:خود را به روى قدمهاى آن حضرت انداختم و آنها را بوسیدم،آن جناب مانع ادامه این عمل شد و با دست مبارك‏ خود سر مرا بلند كرد و فرمود:این كار را مكن،سجده جز براى خداى عزّ و جلّ نشاید،گفتم:یابن رسول اللّه براى‏ چه اینجا آمده‏اید؟فرمود:براى آنچه دیدى،یعنى نماز در مسجد كوفه،اگر مردم بدانند چه فضیلتى در آن است،به سویش‏ بیایند،گرچه به روش كودكان خود را به زمین كشند،یعنى راه رفتن براى ایشان هرچند در نهایت سختى باشد،مانند اطفالى كه هنوز راه نیفتاده‏اند و نشسته حركت مى‏كنند.سپس فرمود:آیا میل دارى با من قبر جدّم على بن ابیطالب علیه السّلام‏ را زیارت كنى؟گفتم:آرى،حضرت حركت كرد،و من در سایه ناقه او بودم،و مرا حدیث مى‏فرمود،تا به غریّین رسیدیم،و آن بقعه‏اى بود سپید،كه نورش مى‏درخشید،انگاه از مركبش پیاده شد،و دو طرف روى خود را بر آن زمین نهاد و فرمود:اى ابا حمزه این قبر جدّ من على بن ابیطالب علیه السّلام است،پس زیارت كرد آن حضرت را به‏ زیارتى كه اول آن«السّلام على اسم اللّه الرضى و نور وجهه المضئ»است،پس با آن قبر مطهّر وداع‏ كرد.و به سوى مدینه رفت و من به جانب كوفه برگشتم.مؤلّف گوید:از اینكه سیّد این زیارت را در كتاب«فرحة الغرىّ»ذكر نكرده است تأسّف مى‏خوردم و در جستجوى آن بودم،تا یك‏یك زیاراتى كه براى حضرت امیر علیه السّلام‏ نقل شده بود ملاحظه كردم،زیارتى كه در ابتداى آن این،دو جمله باشد نیافتم،مگر این زیارت شریف كه جمله اوّلش‏ موافق است و جمله دوّم مخالف[در اوائل زیارت هفتم به این صورت است:«السّلام على اسم اللّه الرضى و وجهه العلى‏ و شاید این زیارت كه سیّد دو جمله‏اش را نقل كرده همان زیارت باشد،و این اختلاف اندك چنان اهمیتى ندارد اگر بگویى اوّل این زیارت:«سلام اللّه و سلام ملائكته»است نه:«السّلام على اسم اللّه»گوییم:اوّل زیارت‏ همان«السّلام على اسم اللّه الرضى»است،و سلامهاى سابق به منزله اذن دخول و طلب رخصت است،و شاهد بر این مطلب،مطابقت داشتن این زیارت است با زیارت روز مولود،كه كمال شباهت را با هم دارند،به‏ آنجا رجوع كن تا بر تو معلوم گردد،نیز آگاه باش در زیارت ششم«السّلام على اسم اللّه الرضى و وجهه المضئ» و زیارت روز مولود،این جمله بدون لفظ نور است ولى نه در اول زیارت بلكه در اواخر زیارت ششم و اوایل‏ زیارت هفتم.واللّه العالم.در هر صورت از تمام زیارات مطلقه همین هفت زیارت را كه نقل كردیم كافى است‏ اگر كسى بیش از این بخواهد زیارات جامعه را بخواند،و نیز زیارت مبسوطى كه پس از این براى روز غدیر نقل مى‏كنیم‏ قرائت كند،زیار به خواندن آن زیارت در هر زمان،و هركجا كه شخص قرار داشته باشد،روایت وارد شده و باید زیارت‏ حضرت امیر مؤمنان علیه السّلام و نماز در آن حرم مطهّر را غنیمت شمرد،زیرا نماز نزد آن بزرگوار برابر دویست هزار نماز است.از حضرت صادق علیه السّلام روایت شده:هركه امام واجب الطاعة را زیارت كند،و نزد او چهار ركعت نماز بخواند،براى او حجّ‏ و عمره نوشته مى‏شود،و ما در كتاب«هدیة الزائرین»به فضیلت مجاورت قبر امیر مؤمنان علیه السّلام اشاره كردیم،ولى به شرط آنكه مجاور حق جوار آن حضرت را رعایت كند و این كار بسیار مشكلى است كه براى هركسى ممكن نیست و مقام را مقتضى ذكر آن نمى‏باشد، هركه خواهد به كتاب«كلمه طیّبه»مراجعه كند.
برچسب ها: آمدن حضرت امام زین العابدین (ع) به زیارت حضرت امیرالمؤمنین (ع) ، زیارت کردن امام سجاد(ع) از امام علی (ع) ، زیارت امام سجاد (ع) از نجف ،
دنبالک ها: صفحه اصلی ، منبع: پایگاه رسمی آستان قدس علوی ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 اسفند 1392 08:13 بعد از ظهر

 

حدیث روز: محبت به فرزند

پنجشنبه 22 اسفند 1392 01:17 بعد از ظهرنویسنده : محمد حسین ...

 
امام صادق سلام الله علیه :

اِنَّ اللّه‏َ لَیَرْحَمُ الْعَبْدَ لِشِدَّةِ حُبِّهِ لِوَلَدِهِ ؛

بدون تردید ، خداوند بر بنده خود به خاطر شدّت محبّت به فرزندش ، رحم مى‏كند .

كافى ، ج 6، ص 50، ح 5؛ حكمت‏نامه كودك، ص 224
برچسب ها: محبت به فرزند ، حدیث محبت به فرزند ، حدیث در رابطه با محبت به فرزند ، حدیث محبت با فرزند ،
دنبالک ها: صفحه اصلی ، گردآوری: پایگاه حدیث نت ،
آخرین ویرایش: پنجشنبه 22 اسفند 1392 01:18 بعد از ظهر

 

دعای توبه

چهارشنبه 21 اسفند 1392 10:08 بعد از ظهرنویسنده : محمد حسین ...

 

حقیقت توبه، بازگشت از گناه و روى آوردن به خداوند است. با توجّه به این که انسان همیشه در معرض لغزش ها و معصیت قرار دارد؛ باید پیوسته از خدا توفیق ترک گناهان و بازگشت به او را طلب کند، و با آب توبه، زنگارهاى دل را شستشو دهد. البته توبه واقعى، با پشیمانى حقیقى، عزم بر ترک آن گناه، جبران آنچه را ترک کرده، و اداى حقوق خدا و خلق محقّق مى شود؛ ولى به یقین دست عنایت الهى و امدادهاى ویژه پروردگار، در این مسیر نقش مؤثرى دارد، و البته امداد و عنایتش شامل حال آنها که صداقت در توبه دارند، مى شود. ائمّه اطهار (علیهم السلام) با آن که پیراسته از هر گناهى بوده اند، ولى با توجّه به عظمت پروردگار و نگاه به جلال و جبروت حق تعالى، خود را در پیشگاه ذات ربوبى، مقصّر مى دیدند و معتقد بودند، نمى توانند آن گونه که شایسته خداوندى است، اطاعت و بندگى او را بجا آورند، و لذا از درگاه خداى مهربان عذرخواهى مى کردند و استغفار و توبه مى نمودند.

علاوه بر آن که، این گونه دعاها و طلب توبه و استغفار از سوى آن بزرگواران براى مردم جنبه سرمشق و آموزشى دارد؛ و راه بازگشت به خداوند و توبه و انابه به درگاه او را، به ما مى آموزد، و عظمت گناه و سنگینى نافرمانى حق را به درستى براى ما مجسّم مى سازد. باشد که ما – انسانهاى گناهکار – به خود آییم و هر چه بیشتر در مسیر تهذیب نفس و پاکى روح و جان بکوشیم و اگر به گناهى آلوده شده ایم، هر چه سریع تر توبه نموده و آن را جبران نماییم. در این قسمت، یکى از دعاهاى امام سجّاد (علیه السلام) را که درباره توبه و طلب توفیق آن و بازگشت به سوى پروردگار است، ذکر مى کنیم:

اَللّهُمَّ یا مَنْ لایَصِفُهُ نَعْتُ الْواصِفینَ، وَ یا مَنْ لایُجاوِزُهُ رَجآءُ
خدایا اى که وصفش نکند توصیف وصف کنندگان و اى که از او نگذرد امید

الرّاجینَ، وَ یا مَنْ لایَضیعُ لَدَیْهِ اَجْرُ الْمُحْسِنینَ، وَ یا مَنْ هُوَ مُنْتَهى
امیدواران و اى که تباه نشود در نزدش مزد نیکوکاران و اى که اوست سرحد نهایى

خَوْفِ الْعابِدینَ، وَ یا مَنْ هُوَ غایَةُ خَشْیَةِ الْمُتَّقینَ، هذا مَقامُ مَنْ تَداوَلَتْهُ
ترس عبادت کنندگان و اى که اوست غایت بیم پرهیزکاران این است جایگاه کسى که دست بدستش داده اند

اَیْدِى الذُّنُوبِ، وَ قادَتْهُ اَزِمَّةُ الْخَطایا، وَاسْتَحْوَذَ عَلَیْهِ الشَّیْطانُ، فَقَصَّرَ
دست هاى گناهان و کشانده اند او را مهارهاى خطاها و چیره شده بر او شیطان و بدین سبب کوتاهى کرده

عَمّا اَمَرْتَ بِهِ تَفْریطاً، وَ تَعاطى ما نَهَیْتَ عَنْهُ تَغْریراً، کَالْجاهِلِ بِقُدْرَتِکَ
از دستوراتت از روى کاهلى و دست زده بدانچه نهى کردى از غرور چون کسى که خبر ندارد از قدرتى که تو

عَلَیْهِ، اَوْ کَالْمُنْکِرِ فَضْلَ اِحْسانِکَ اِلَیْهِ، حَتّى اِذَا انْفَتَحَ لَهُ بَصَرُ الْهُدى،
بر او دارى یا مانند کسى که منکر فزونى احسان تو بر خود است تا چون چشم بصیرتش گشوده شد

وَتَقَشَّعَتْ عَنْهُ سَحائِبُ الْعَمى،اَحْصى ماظَلَمَ بِهِ نَفْسَهُ،وَفَکَّرَ فیما خالَفَ
و ابرهاى گمراهیش برطرف شد ستم هاى خود را بر خویشتن برشمرد و در آنچه مخالفت پروردگارش را کرده

بِهِ رَبَّهُ، فَرَأى کَبیرَ عِصْیانِهِ کَبیراً، وَ جَلیلَ مُخالَفَتِهِ جَلیلاً، فَاَقْبَلَ نَحْوَکَ
اندیشه کرد و نافرمانى بزرگش را بزرگ دید و مخالفت عظیم خود را عظیم پس رو آورده بسویت

مُؤَمِّلاً لَکَ، مُسْتَحْیِیاً مِنْکَ، وَ وَجَّهَ رَغْبَتَهُ اِلَیْکَ ثِقَةً بِکَ، فَاَمَّکَ بِطَمَعِهِ
امیدوار به تو و شرمنده و روى اشتیاقش را به تو متوجّه کرد از روى اعتماد به تو و از روى یقین با طمعش

یَقیناً، وَ قَصَدَکَ بَخَوْفِهِ اِخْلاصاً، قَدْ خَلا طَمَعُهُ مِنْ کُلِّ مَطْمُوع فیهِ
آهنگت کرده و از روى اخلاص با ترس قصد تو کرده طمعش از هر مورد طمعى جز تو

غَیْرِکَ، وَاَفْرَخَ رَوْعُهُ مِنْ کُلِّ مَحْذُور مِنْهُ سِواکَ، فَمَثَلَ بَیْنَ یَدَیْکَ
بریده و از هر ترسناکى جز تو نمى ترسد پس مجسّم شده در برابرت

مُتَضَرِّعاً، وَ غَمَّضَ بَصَرَهُ اِلىَ الاَْرْضِ مُتَخَشِّعاً، وَ طَاْطَاَ رَأسَهُ لِعِزَّتِکَ
با تضرّع و دوخته است چشم خود را بر زمین با حال خشوع و براى عزّتت با خوارى سر بزیر

مُتَذَلِّلاً، وَاَبَثَّکَ مِنْ سِرِّهِ ما اَنْتَ اَعْلَمُ بِهِ مِنْهُ خُضُوعاً، وَ عَدَّدَ مِنْ ذُ نُوبِهِ ما
افکنده و فاش کرده راز خود را برایت آن رازى که تو خود داناترى بدان با حال خضوع و برشمرده از گناهانش آنچه را

اَنْتَ اَحْصى لَها خُشُوعاً، وَاسْتَغاثَ بِکَ مِنْ عَظیمِ ما وَقَعَ بِهِ فى عِلْمِکَ،
تو بهتر شمرده اى با خشوع، و استغاثه کند به تو از گناه بزرگى که در علم تو او را تباه ساخته

وَقَبیحِ ما فَضَحَهُ فى حُکْمِکَ، مِنْ ذُ نُوب اَدْبَرَتْ لَذّاتُها فَذَهَبَتْ،
و زشتى آنچه در حکم تو او را رسوا کرده، گناهانى که خوشیش رفته

وَاَقامَتْ تَبِعاتُها فَلَزِمَتْ، لایُنْکِرُ یا اِلهى عَدْلَکَ اِنْ عاقَبْتَهُ، وَلایَسْتَعْظِمُ
و مسئولیّتش بجا مانده، معبودا اگر عقابش کنى منکر عدل تو نیست و اگر از او درگذرى

عَفْوَکَ اِنْ عَفَوْتَ عَنْهُ وَ رَحِمْتَهُ، لاَِنَّکَ الرَّبُّ الْکَریمُ الَّذى لا یَتَعاظَمُهُ
و رحمش کنى گذشتت را بزرگ نداند زیرا تو پروردگار کریمى هستى که بزرگ نباشد در نزدش


ادامه دعا در ادامه مطلب
ادامه مطلب را از دست ندهید!
برچسب ها: دعای توبه ، دعای توبه کردن ، دعا توبه ، دعا برای توبه ، توبه ، دعا ،
دنبالک ها: صفحه اصلی ، منبع: آسمونی asemooni.com ،
آخرین ویرایش: چهارشنبه 21 اسفند 1392 10:13 بعد از ظهر

 

فرا رسیدن ایام فاطمیه تسلیت باد

چهارشنبه 21 اسفند 1392 09:21 بعد از ظهرنویسنده : محمد حسین ...

 
بسم الله الرحمـــــن الرحیم
  اللهم صل علی فاطمة و ابیها و امها وبعلها و بنیها



شهادت مظلومانه ام ابیها ،حضرت فاطمة الزهرا (س) ، و ایام فاطمیه تسلیت و تعزیت باد.

یَا مُمْتَحَنَةُ امْتَحَنَكِ اللَّهُ الَّذِی خَلَقَكِ قَبْلَ أَنْ یَخْلُقَكِ فَوَجَدَكِ لِمَا امْتَحَنَكِ

 صَابِرَةً وَ زَعَمْنَا أَنَّا لَكِ أَوْلِیَاءُ وَ مُصَدِّقُونَ وَ صَابِرُونَ لِكُلِّ مَا أَتَانَا بِهِ

أَبُوكِ صَلَّى اللَّهُ عَلَیْهِ وَ آلِهِ



برچسب ها: فرا رسیدن ایام فاطمیه ،
دنبالک ها: صفحه اصلی ،
آخرین ویرایش: چهارشنبه 21 اسفند 1392 09:35 بعد از ظهر

 

تعداد کل صفحات ( 5 ) 1 2 3 4 5